Vijftig jaar nadat ze als begeleider werkte bij Huize Klein Bethlehem in Heel, wil de van oorsprong Liesselse Bella Joosten oud-bewoners en oud-medewerkers weer bij elkaar brengen. Eind november staat een reünie gepland. De verhalen uit het internaat zijn volgens Joosten niet alleen waardevol om op terug te kijken, maar kunnen ook iets zeggen over de jeugdzorg van nu. “In de hoop dat er iemand luistert, want het moet beter.”
Joosten werkte als jonge vrouw bij het internaat, nadat ze eerst in de verpleging had gewerkt. Op die laatste plek zag ze kinderen die vanwege hun thuissituatie in het ziekenhuis lagen. “Toen dacht ik: wat gebeurt daar thuis? En waarom blijven ze achter in hun ontwikkeling? Ik wilde mijzelf meer op kinderen richten die niet thuis konden opgroeien. Zo kwam ik bij Huize Klein Bethlehem uit.” Bij de organisatie in Midden-Limburg kwamen ook veel kinderen uit Deurne en omgeving terecht.
Leven zoals ieder ander
Het internaat bestond uit verschillende paviljoens met groepen kinderen van verschillende leeftijden. Joosten begeleidde een groep meisjes van ongeveer 12 tot 17 jaar. Het dagelijks leven leek volgens haar op dat van veel andere kinderen. “Eten, drinken, naar school, huiswerk maken en op tijd naar bed. Eigenlijk het gewone dagritme.”
“Ik kijk met bijzonder warme gevoelens terug op mijn tijd in het internaat”, vertelt de oud-medewerkster. De kinderen werden volgens haar liefdevol verzorgd en er was binnen het internaat zelfs een psycholoog en orthopedagoog aanwezig. Ook hoorde ze later van oud-bewoners hoe belangrijk de plek voor hen was. “De kinderen vonden het zo fijn om daar te zijn, dat sommigen het verschrikkelijk vonden om weer naar huis te gaan.”
Groot belang
“Juist daarom is de reünie zo belangrijk”, zegt Joosten. Na tientallen jaren verloren oud-bewoners en medewerkers elkaar grotendeels uit het oog. Inmiddels heeft ze opnieuw contact met een aantal voormalige bewoners. “Het zijn allemaal vrouwen die ontzettend krachtig zijn, die geknokt hebben en ook goed terechtgekomen zijn, maar wel met worstelingen.”
Die verhalen wil ze verzamelen en uiteindelijk delen met mensen die nu in de jeugdzorg werken. Joosten maakt zich zorgen over de huidige situatie: “Als je hoort hoeveel meldingen er zijn bij Veilig Thuis, dan schrik je je te pletter.” Volgens haar moet er in de jeugdzorg weer veel meer naar het kind zelf worden gekeken. “Het begint al op scholen. Dat ze de signalen leren kennen en herkennen. Het zijn van die kleine dingen.”
Jeugdzorg
Ze vindt dat kinderen nu te vaak tussen organisaties in vallen. “Het kind staat in de kou. Dat is echt heel triest.” Volgens de initiatiefneemster is er bovendien meer deskundigheid en begeleiding nodig. “Wij werden nog opgeleid. We kregen goede begeleiding en goede scholing. Je kon altijd bij oudere begeleiders aan de bel trekken. We hielpen elkaar, want het was in het belang van de kinderen.”
Belangstellenden kunnen zich voor de reünie aanmelden via de Facebook-pagina of door een e-mail te sturen naar [email protected].
Foto: Bella Joosten
