Na veertien jaar als organisator van het scheidsrechterscollectief van SV Deurne, Racing Boys en ZSV stopt Jack Keijsers ermee. Patrick Bronstein en Andrew Jones nemen het stokje over. Een logisch moment om terug te kijken, maar vooral om aandacht te vragen voor een groeiend probleem: het tekort aan scheidsrechters op de amateurvoetbalvelden.
“Ik heb besloten om na veertien jaar het stokje, of beter gezegd het fluitje, over te dragen”, zegt Keijsers. Met ongeveer vijftien scheidsrechters werden de afgelopen jaren jaarlijks zo’n 250 thuiswedstrijden in Deurne voorzien van een scheidsrechter. Volgens de oud-coördinator wordt het steeds lastiger om dat aantal vrijwilligers bij elkaar te houden.
Groeiend probleem
“Van die vijftien scheidsrechters was veertien jaar geleden al 80 procent actief”, vertelt hij. “Daarmee komt meteen het grote probleem naar voren: er is te weinig animo om wedstrijden te gaan leiden. De huidige enthousiaste groep wordt ouder.”
Dat merkt hij ook binnen het eigen collectief. “Blessures komen vaker voor en een aantal scheidsrechters heeft de pensioengerechtigde leeftijd inmiddels ruimschoots bereikt. Toch lukte het afgelopen seizoen weer om bijna alle wedstrijden ingevuld te krijgen.”
Het tekort aan arbiters ziet Keijsers als een groeiend probleem. “De nieuwe aanwas van jongeren is eigenlijk veel te weinig voor het aantal wedstrijden dat we hebben. De jeugd heeft blijkbaar andere prioriteiten.”
Het collectief
Het scheidrechterscollectief bestaat inmiddels veertig jaar. In 1986 begon Hein Leijsten met het organiseren van spelleiders voor verschillende verenigingen in de regio. Later nam Harrie Munsters die taak over. In de loop der jaren haakten meerdere clubs af, maar Racing Boys, ZSV en SV Deurne bleven samenwerken.
Voor Keijsers draaide het collectief om meer dan alleen voetbal. “Jaarlijks was er samen met de echtgenotes een bijeenkomst, waarbij naast het terugkijken op het seizoen ook ruimte was voor gezelligheid. De verenigingen zorgden voor een hapje en een drankje.”
Geweld tegen scheidrechters
Ook het toenemende geweld en de agressie richting scheidsrechters baart Keijsers zorgen. Zelf heeft hij daar tijdens zijn jaren op het veld weinig mee te maken gehad. “Ik heb het nooit meegemaakt. Ik hield de lijntjes kort en ging ludiek om met, vooral jonge, spelers.” Volgens hem ligt er ook een verantwoordelijkheid bij verenigingen en spelers om grenzen te bewaken.
Zijn belangrijkste advies aan scheidsrechters die wel met agressie te maken krijgen, is daarom duidelijk: “Als ze beginnen met ziektes of bedreigingen is het bij mij meteen afgelopen. Geen discussie voeren, maar gewoon van het veld stappen. Dat wordt niet getolereerd.”
Nog niet klaar
Nu hangt Keijsers zijn scheidsrechterstenue grotendeels aan de wilgen. Helemaal verdwijnen langs de lijn doet hij niet. Bij de veteranen van SV Deurne zal hij zo nu en dan nog een wedstrijd leiden. “Ik loop weliswaar niet zo hard, maar ik heb goede ogen, met bril.”
Juist in de Week van de Scheidsrechter, die deze week wordt gehouden, wil Keijsers nog één boodschap meegeven: “Ik spreek de wens uit dat ook de volgende generatie de uitdaging aangaat om wedstrijden te gaan leiden. Het is een mooie roeping.”
Foto: Roos Knijnenburg
