Het is uiteindelijk SV Deurne niet gelukt om na een fantastisch seizoen een plek in de vierde divisie te bereiken. Nadat het eerst driemaal in de competitie mislukte, was het zaterdagmiddag de vierde kans om alsnog het gewenste doel te bereiken.
Hoewel de blauwwitten dankzij Stefan van der Werf al in de 14de minuut op een 1-0 voorsprong kwamen, sloeg in de verlenging tijdens de 115de minuut het noodlot toe met de tegentreffer voor LRC. Doordat die ploeg in de eerste ontmoeting thuis had gewonnen met 2-1 betekende dit dat de club uit Leerdam zich handhaaft in de vierde divisie en Deurne volgende seizoen opnieuw speelt in de eerste klasse.
Voortvarend begin
Na de moeilijk verlopen eerste wedstrijd in Leerdam en de 2-1 achterstand was het zaak voor de mannen van Frank Teeuwen om voor de laatste keer de rug te rechten, gelukkig geholpen door de terugkeer in de basis van Luuk Seijkens en Mahad Abdulahi. En ja hoor SV Deurne gooide alle schroom van zich af en begon voortvarend.
Al in de eerste vijf minuten legde het prima aanvallen op de mat, eerst over rechts een strakke voorzet van Luuk, die maar net werd overgekopt door Joris en even later een prima kans op links waar Luuk de bal net aan de verkeerde kant van de paal schoof. De verdediging van LRC wist niet wat ze overkwam en raakte volledig van slag. Eerst een verkeerde terugspeelbal, die door Stefan van der Werf gretig werd aangenomen en onder de vallende doelman werd geschoven: 1-0.
Tegenstander wakker
Nog geen minuut later weer een diepe bal die verkeerd werd beoordeeld. Het was Joris die met een boogbal probeerde de keeper te verschalken. Dit lukte, maar helaas belandde de bal op en tegen de lat. Hiermee bleef de stand 1-0 terwijl het misschien wel 3-0 of 3-1 had kunnen zijn. Want LRC zette er alleen een ziedend schot van Bart Barendregt tegenover.
Na dit openingskwartier was de tegenstander wakker, maar had nog steeds weinig grip op de zeer veel bewegende ‘kleintjes’ Seijkens en Abdulahi. LRC vond dit keer een hecht blok van drie verdedigers op hun weg: Thijs van der Heijden, Yuri Veeneman en ‘krijger’ Job Kuijpers. Met daarachter ook nog eens een sublieme Robin Verhoeven.
Felle duels
Er ontspon zich een fantastische eerste helft, met kansen over en weer. Af en toe felle duels en vele corners; precies zoals een finale gespeeld moet worden en eigenlijk een reclame voor (top) amateurvoetbal. De rust brak aan met de 1-0 voorsprong, dus een gelijke stand over twee wedstrijden. De tweede helft moest de beslissing brengen, waarbij de spanning en het niet mogen verliezen natuurlijk zijn weerslag op het spel had.
Rond de zestigste minuut werd er al volop gewisseld. SV Deurne bracht Finn van der Steijn voor de moegestreden Abdulahi en Siem Nijssen voor de geblesseerd geraakte Thijs van der Heijden. Het bleef aanvallend denken en op zoek naar de 2-0, zeker binnen de negentig minuten. Maar ondanks enkele prima kansen bleef het bij de minimale 1-0 en dus verlenging.
Fysieke veldslag
Na alles van de afgelopen loodzware weken en ondanks de twee verplichte drinkpauzes leek het een fysieke veldslag te worden met allerlei onderbrekingen vanwege blessures en ander ongemak. Beide ploegen leken op een beslissende penaltyserie aan te sturen. Dit had SV Deurne psychologisch in het voordeel gebracht, maar helaas het liep anders.
In de 115de minuut kreeg LRC een penalty en sloeg het noodlot toe en wel op een pijnlijke manier. Het was Willem van der Meer die een aanvaller van LRC Leerdam licht toucheerde, deze ging gretig en met veel kabaal naar het gras en de scheidsrechter Luc Baars besloot tot verbijstering (en teleurstelling) van iedereen in Deurne tot strafschop. Deze werd feilloos benut en daarmee was in feite het lot van SV Deurne bezegeld; weer geen promotie.
Direct na het fluitsignaal was de ontlading bij beide teams enorm; bij SV Deurne een gigantische teleurstelling en bij vierde-divisionist LRC een opluchting na deze ‘narrow-escape’.
Foto: SV Deurne
